Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015

Η Μέθοδος Αναπνοών



Στη νουβέλα μου "Η Μέθοδος Αναπνοών" υπάρχει μια μυστηριώδης ιδιωτική λέσχη που στεγάζεται σ'ένα πέτρινο οίκημα της Ανατολικής 35ης οδού στο Μανχάταν, όπου συγκεντρώνονται τακτικά άτομα κάποιας ηλικίας και αφηγούνται παράξενες ιστορίες. Στον επάνω όροφο υπάρχουν πολλά δωμάτια κι όταν κάποιος νεοφερμένος ρωτά να μάθει πόσα, ο παράξενος μπάτλερ του αποκρίνεται, "Δεν ξέρω, κύριε, αλλά μπορεί κανείς να χαθεί εκεί πάνω". Αυτή η λέσχη ανδρών είναι στην πραγματικότητα μια μεταφορά, είναι το μυαλό του αφηγητή, είναι η όλη διαδικασία της αφήγησης. Μέσα μου έχω τόσες ιστορίες όσα και τα δωμάτια εκείνου του σπιτιού και μπορώ εύκολα να χαθώ μέσα σ'αυτές. Και στη λέσχη κάθε φορά που πρόκειται να ξετυλιχτεί το νήμα μιας αφήγησης, γίνεται πρώτα μια πρόποση, όπου επαναλαμβάνονται τα λόγια που είναι χαραγμένα πάνω στο τεράστιο τζάκι της βιβλιοθήκης:
ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ,
ΟΧΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ.
Αυτό το γνωμικό υπήρξε για μένα ένας καλός οδηγός στη ζωή και νομίζω πως θα ήταν ό,τι πρέπει για επιτύμβιο στον τάφο μου.

Stephen King
Στο βιβλίο περιλαμβάνονται οι εξής ιστορίες:
α. Η Μέθοδος Αναπνοών (Breathing Method)
β. Θέληση για Επιβίωση (Survivor Type)
γ. Το Πέρασμα (The Reach)

1. And Then She Stopped - Dizzy Gillespie* (Η Μέθοδος Αναπνοών)
2. Onward Christian Soldiers (Το Πέρασμα)
3. Praise God From Whom All Blessing Flow (Το Πέρασμα) 

[*] Ο συγγραφέας αναφέρει τον καλλιτέχνη στην Μέθοδο σαν σύγκριση του τρόπου που φυσά την τρομπέτα με το τρόπο που ασκεί μια γυναίκα τις αναπνοές της λίγο πριν και κατά την διάρκεια του τοκετού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου